اسپیکر داخلی: پیکربندی که در آن یک بلندگو در داخل دستگاه کامپیوتر قرار می گیرد. به عنوان مثال، بلندگو در داخل نمایشگر قرار می گیرد و رایانه هایی وجود دارند که بلندگو را در جعبه اصلی قرار می دهند. به دلیل متراکم بودن قطعات الکترونیکی در داخل دستگاه تجهیزات کامپیوتری، پیکر داخلی به طور کلی با محافظ الکترومغناطیسی برای جلوگیری از تداخل با سایر اجزای کامپیوتر طراحی شده است.
علاوه بر این، به دلیل محدودیت فضای داخل کامپیوتر، حجم بلندگوی داخلی خیلی زیاد نیست، زیرا این نوع بلندگو دارای دیافانی سه برابری واضح، متوسط کافی نیست، مشخصه عدم کفایت باس است. مزیت اسپیکر داخلی این است که فضای اضافی را اشغال نمی کند و هیچ مشکلی در تطبیق امپدانس بین بلندگوها و کارت های صدا وجود ندارد.
بلندگوهای آویز خارجی: حجم بلندگوهای آویز خارجی کمی بزرگتر از بلندگوی داخلی است، کیفیت صدا نیز بهتر است. بلندگوهای خارجی معمولاً به کنارههای مانیتور متصل میشوند، شبیه گوشهای مانیتور. دارای اشکال مختلف مانند مدل تخت، جعبه، دایره، هنری هستند، اما حجم و وزن چندان بزرگ نیستند.
بلندگوهای خارجی با توجه به عملکرد، جعبه صدای فعال سنت و فاقد جعبه صدای منبع دو نوع بزرگ هستند. بلندگوی غیرفعال مستقیماً به درگاه خروجی بلندگو کارت صدا متصل می شود که با اتصال ساده، وزن سبک و قدرت خروجی کم مشخص می شود. یک اسپیکر فعال دارای تقویت کننده برق است و به پورت LINE OUT کارت صدا متصل است. این' با قدرت خروجی بیشتر، اتصالات بیشتر و وزن مشخص مشخص می شود.